liquèn

Occitan

Etimologia

Del latin lichen, eissit del grèc ancian λειχήν (leikhên).

Prononciacion

/liˈkɛn/, /liˈkɛn/

França (Bearn) : escotar « liquèn »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
liquèn	liquèns
[liˈkɛn]	[liˈkɛns]

liquèn masculin

1. Organisme viu simbiotic format per associacion d'algas e de campairòls.

Traduccions

alemand : Flechte (de) femenin anglés: lichen (en) finlandés : jäkälä (fi) francés : lichen (fr) femenin holikachuk : kʼadooy (hoi)

hopi : owasi (hop) inuktitut : ᓂᕐᓇᑦ (iu), nirnat (iu) ongrés : zuzmó (hu) sami del nòrd : jeagil (se)