mandarinièr

Occitan

Etimologia

De mandarina.

Prononciacion

/mandaɾiˈnjɛ/, /mandaɾiˈnjɛ/, provençau /mãⁿdaˈʀiˈnjɛ/, /mãⁿdaˈʀiˈnjɛ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mandarinièr	mandarinièrs
[mandaɾiˈnjɛ]	[mandaɾiˈnjɛs]

mandarinièr masculin

Un mandarinièr.

1. Citrus reticulata, espècia d'arbre pichon de la familha de las rutacèas que dona la mandarina.

Derivats

• mandarin
• mandarina
• mandarinat

Traduccions

alemand: Mandarine (de) anglés: Mandarin orange (en), mandarin (en), mandarine (en) basc: catalan: mandarí (ca)

espanhòl: mandarino (es) francés: mandarinier (fr) italian: mandarino (it) portugués: tangerineira (pt)