martelatge

Occitan

Etimologia

De martelar amb lo sufix «-atge»

Prononciacion

lengadocian /maɾteˈlat͡ʃe/, /maɾteˈlat͡ʃe/

gascon /maɾteˈlad͡ʒe/, /maɾteˈlad͡ʒe/

provençau /maʀteˈlad͡ʒe/, /maʀteˈlad͡ʒe/

Sillabas

mar|te|la|tge

Nom comun

martelatge

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
martelatge	martelatges
[maɾteˈlat͡ʃe]	[maɾteˈlat͡ʃes]

1. Accion o resultat de martelar, de martelejar.
2. Çò martelat.

alemand: Hämmern (de) anglés: hammering (en), forging (en) basc: catalan: martellatge (ca)

espanhòl: martilleo (es) francés: martelage (fr) italian: martellatura (it), martellamento (it) portugués: martelagem (pt), martelamento (pt)