objeccion

Occitan

Etimologia

Del latin objectio.

Prononciacion

/udd͡ʒeˈt͡sju/, /udd͡ʒeˈt͡sju/ França (Bearn) : escotar « objeccion »

Sillabas

ob|jec|cion

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
objeccion	objeccions
[udd͡ʒeˈt͡sju]	[udd͡ʒeˈt͡sjus]

objeccion

1. Çò que s'opausa a una afirmacion, a una proposicion, a una demanda.

Traduccions

alemand: Einwand (de), Widerspruch (de), Beanstandung (de) anglés: objection (en) basc: oztopo (eu) catalan: objecció (ca)

espanhòl: objección (es) francés: objection (fr) italian: obiezione (it) portugués: objeção (pt)}