orquèstra

Occitan

Etimologia

Pel latin orchestra, del grèc ancian ὀρχήστρα « espaci comprís entre los espectators e la scèna, ont evolucionava lo còr »

Prononciacion

/uɾˈkɛstro̞/, /uɾˈkɛstro̞/

França (Bearn) : escotar « orquèstra »

Sillabas

or|quès|tra

Nom comun

orquèstra (lengadocian) , (gascon) ; femenin

L'orquèstra sinfonica de Melbourne

1. (arquitectura) Dins un teatre, espaci situat entre la scèna e las grasas.
2. (musica) Una còla de musicians que jogan d'instruments desparièrs.

Variantas dialectalas

• orquestra (lengasocian, provençau)

Derivats

• orquestral / orquestrau
• orquestracion
• orquestrar

Locucions derivadas

• cap d'orquèstra
• fòssa d'orquèstra
• orquèstra d'armonia
• orquèstra de cambra
• orquèstra de còrdas
• orquèstra de fanfara
• orquèstra filarmonica
• orquèstra permanenta
• orquèstra sinfonica

Traduccions

alemand: Orchester (de) anglés: orchestra (en) catalan: orquestra (ca) chèc: orchestr (cs) danés: orkester (da) espanhòl: orquesta (es) esperanto: orkestro (eo) finlandés: orkesteri (fi) (còla), orkestra (fi) (arquitectura) francés: orchestre (fr) italian: orchestra (it) leton: orķestris (lv) lituanian: orkestras (lt) neerlandés: Orkest (nl) norvegian: orkester (no) ongrés: zenekar (hu) portugués: orquestra (pt)

Forma de vèrb

orquèstra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de orquestrar
2. segonda persona del singular de l'imperariu afirmatiu de orquestrar