pairolièr

Occitan

Etimologia

Derivat de pairòl emb lo sufixe -ièr.

Prononciacion

/pajɾuˈljɛ/, /pajɾuˈljɛ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pairolièr	pairolièrs

pairolièr masculin

1. (Vielh) Lo qui fai e/o vend deus pairòls e autras ustensilhas de cusina.
2. Obrier qualifiat qui trabalha lo metau, en particulièr la tòla, tudeus, plats, e las peças desjà usinadas per ne'n far deus produchs industriaus.

Variantas dialectalas

• pairolèr

Derivats

• manin
• cauterèr
• abrasaire

Traduccions

francés: chaudronnier (fr) italian: calderai (it)