pecòra

Occitan

Etimologia

De pecora, pluriel del latin pecus « bestial menut »

Prononciacion

/peˈkɔɾo̞/, /peˈkɔɾo̞/

Sillabas

pe|cò|ra

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
pecòra	pecòras
[peˈkɔɾo̞]	[peˈkɔɾo̞s]

pecòra masculin o femenin

1. Persona estupida mai que s'en crei.

Derivats

• pèc

Traduccions

alemand: Scheißkerl (de), Dummkopf (de) anglés: blockhead (en) basc: catalan: cursi (ca), pècora (ca), punyeter (ca)

espanhòl: cursi (es), idiota (es), pécora (es) francés: pécore (fr) italian: idiota (it), testone (it) portugués: pécora (pt), idiota (pt)