pingoïn

Occitan

Parelh de pingoïns emperaires e son enfanton

Etimologia

Probablament del galés pen gwyn ("cap blanc") vengut per l'anglés.

Prononciacion

[piŋ'gwi]

Bearn : escotar « pingoïn »

Sillabas

pin | goïn (2)

Nom comun

pingoïn masculin, pl. pingoïns

1. Zool. Aucèl palmipède marin de l'èmisfèri sud (subretot d'Antartica) de pautas menudas e d'alas pichonetas que servisson d'aletas per nadar e li permeton pas de volar.

   Un escrivan dins un camping, es un pauc coma un pingoïn a l'Equator, l'efiech d'una migracion aberranta. (Robèrt Lafont, dins Tè tu, tè ieu, p. 16)

Sinonims

• malmaridat

Varianta ortografica

• pingüin

Traduccions

alemand: Pinguin (de) anglés: penguin (en) [1]; auk (en) [2] catalan: pingüí (ca) chèc: tučňák (cs) espanhòl: pingüino (es) esperanto: pingveno (eo) francés: manchot (fr) [1]; pingouin (fr) [1] (pop) e [2] italian: pinguino (it)

neerlandés: pinguïn (nl) ongrés: pingvin (hu) polonés: pingwin (pl) romanés: pinguin (ro) suedés: pingvin (sv) ucraïnian: пінгвін (uk) yagan: shúsha (yag)