plenièr
Occitan
Etimologia
- Del latin plenarius.
Prononciacion
- /pleˈnjɛ/
Sillabas
ple|nièr
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | plenièr | plenièrs |
| [pleˈnjɛ] | [pleˈnjɛs] | |
| Femenin | plenièra | plenièras |
| [pleˈnjɛɾo̞] | [pleˈnjɛɾo̞s] | |
plenièr
- Qu'es complèt, entièr.
- (especialament) Qualifica una amassada, una assemblada, etc., de totes los membres d’una organizacion, ont totes los membres son supausats èsser fisicament presents
Traduccions
|
|