polin

Una èga e son polin.

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *pullamen.

Prononciacion

/puˈli/, /puˈli/

Lengadocian : escotar « polin »

Sillabas

po | lin

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
polin	polins
[puˈli]	[puˈlis]

polin masculin

1. Caval jove.

Traduccions

alemand: Fohlen (de) neutre anglés: foal (en), yearling (en) asturian: potru (ast) masculin bashquir: ҡолон (ba) boriat: унаган (bua) calmoc : унһн (xal)

catalan: poltre (ca) masculin francés: poulain (fr) masculin lakòta: šuŋkčhíŋčala (lkt), šuŋgčhíŋčala (lkt) mongòl: унага (mn) mongòl de China: ᠤᠨᠠᠭ᠎ᠠ (mvf)