prerogativa

Occitan

Etimologia

Du latin praerogativa « prerogativa, privilègi » substantiu de l’adjectiu praerogativus (« que vòta lo primièr »).

Prononciacion

/pɾeɾuɣaˈtiβo̞/, /pɾeɾuɣaˈtiβo̞/, procençau /pʀeʀugaˈtivo̞/, /pʀeʀugaˈtivo̞/ França (Bearn) : escotar « prerogativa »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
prerogativa	prerogativas
[pɾeɾuɣaˈtiβo̞]	[pɾeɾuɣaˈtiβo̞s]

prerogativa femenin

1. Privilègi, avantatge ligat a unas foncions, a de dignitats, etc.

Traduccions

alemand: Vorrecht (de) anglés: prerogative (en) basc: prerigatibo (eu) catalan: prerrogativa (ca)

espanhòl: prerrogativa (es) francés: comtesse (fr) italian: prerogativa (it) portugués: prerrogativa (pt)

Italian

Etimologia

Du latin praerogativa « prerogativa, privilègi » substantiu de l’adjectiu praerogativus (« que vòta lo primièr »).

Prononciacion

/preroga'tiva/, /preroga'tiva/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
prerogativa	prerogative

prerogativa femenin

1. prerogativa,