pua

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar pugia del classic pugio «ponhal».

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈpyo̞/, /ˈpyo̞/

provençau /ˈpyə/, /ˈpyə/

França (Bearn) : escotar « pua »

Sillabas

pu|a

Nom comun

pua femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
pua	puas
[ˈpyo̞]	[ˈpyo̞s]

1. Quicòm que s'acaba en punta.
2. Dent d'una aisina.
3. (anatomia, familièr) Dentassa que punta

Derivats

• puadèl
• puat
• puard

Variantas dialectalas

• piva (provençau)

Traduccions

alemand: Zahn (en), Zacke (en) anglés: point (en), tip (en) basc: catalan: pua (ca)

esperanto: dento (eo) espanhòl: púa (es) francés: dent (fr) italian: dente (it) portugués: pua (pt), dente (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin vulgar pugia del classic pugio «ponhal».

Prononciacion

Oriental /ˈpuə/, /ˈpuə/, occidental), /ˈpua/, /ˈpua/

Sillabas

pu|a

Nom comun

pua femenin

Declinason
Singular	Plural
pua	pues

Traduccions

• pua ^(oc)
• punta ^(oc)
• empèut

Francés

Prononciacion

/pya/, /pya/

Sillabas

pu|a

Forma de vèrb

• tresena persona del singular del passat simple de puer

Portugués

Etimologia

Del latin vulgar pugia del classic pugio «ponhal».

Prononciacion

/ˈpuɐ/, /ˈpuɐ/

Sillabas

pu|a

Nom comun

pua femenin

Declinason
Singular	Plural
pua	puas

Traduccions

• pua ^(oc)
• picon, viron
• picot

Forma de vèrb

• primièra persona del singular del present del subjonctiu de puir
• tresena persona del singular del present del subjonctiu de puir
• tresena persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de puir