radicala

Occitan

Etimologia

Del latin radicalis, deribat de radix rasic.

Prononciacion

/ɾaði'kalo̞/, /ɾaði'kalo̞/

Sillabas

ra|di|ca|la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
radicala	radicalas
[ɾaði'kalo̞]	[ɾaði'kalo̞s]

radicala masculin (per un òme radical)

1. (politica) Persona utilizant un analisi radical per formar sas idèas.
2. (politica) Membre d’un partit radical|radicals|ɾaði'kal|ɾaði'kals}}

Traduccions

alemand: Radikale (de) anglés: radical (en) catalan: radical (ca) basc: erradikala (eu)

espanhòl: radical (es) francés: radicale (fr) italian: radicale (it) portugués: radical (pt)

Forma d'adjectiu

radicala

1. Femenin singular de radical / radicau