remolin
Occitan
Etimologia
- De remolinar
Prononciacion
- lengadocian, gascon /remuˈli/
- provençau /ʀemuˈli/
- França (Bearn) : escotar « remolin »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| remolin | remolins |
| [remuˈli] | [remuˈlis] |
remolin masculin
- Movement de rotacion d'un fluid destorbat per un obstacle: revolum
- Subtament la pichona embarcacion se metèt a virar. Coma presa dins una mena de remolin. Se metèt a virar sus son ais. «Fotuda planeta !», (Sèrgi Viaule), 2014
- Movement ventós rapid e circular.
- D'un autre costat, Adriana, e mai pro secreta sus sa vida parisenca, avia laissat entendre que sa partença en autostop, tres ans aperabans, s'èra facha dins lo remolin, tron e eslhauç. «Lo riu d'Adriana», (Jaume Landièr), 2001
- (Sens figurat) Mouvements de totas menas.
- Semblava benesit per Bacús l'Antòni, lo remolin de sa vida de parpalhon beluguejant esbalausissiá lo monde, lo pivelava, pasmens d'unei se'n escandalisavan. «Esquissas per un retrach de l'ombra», (Magalí Bizot-Dargent), 2014