seculara

Occitan

Etimologia

Del latin saecularis de saeculum (« sègle »)

Prononciacion

/sekyˈlaɾo̞/, /sekyˈlaɾo̞/ França (Bearn) : escotar « seculara »

Sillabas

se|cu|la|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
seculara	secularas
[sekyˈlaɾo̞]	[sekyˈlaɾo̞s]

seculara femenin, per una òme: secular

1. Eclesiastica que viu e fa son ofici dins la societat.

Traduccions

alemand: säkular (de) anglés: secular (en) basc: catalan: secular (ca)

espanhòl: secular (es) francés: séculière (fr) italian: secolare (it) portugués: secular (pt)

Forma d'adjectiu

seculara

1. Femenin singular de secular