selha

Occitan

Etimologia

Del bas latin situla « selha, ferrat, urna ».

Prononciacion

/seˈʎo̞/, /seˈʎo̞/

Sillabas

ˈ

se|lha

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
selha	selhas
[seˈʎo̞]	[seˈʎo̞s]

Declinason
Dialècte : lemosin
Singular	Plural
selha	selhas
[ˈseʎɔ]	[seˈʎa]

selha femenin

La mòlta, trolhada, raja dins una selha.

1. (lengadocian) Semalon utilizat subretot per recaptar e transportar lo most tirat del truèlh.
2. (lemosin) Ferrat

Derivats

• selhada

Traduccions

breton: sailh (br) anglés: bucket (en) basc: tina (eu) esperanto: sitelo (eo) catalan: galleda (ca) espanhòl: balde (es) francés: seille (fr), seau (fr) italian: secchio (it) portugués: balde (pt) lorenc roman: soyo (lorenc)

Forma de vèrb

selha

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de selhar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de selhar