sobeiran

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *superānus.

Prononciacion

/suβejˈɾa/, /suβejˈɾa/

França (Bearn) : escotar « sobeiran »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	sobeiran	sobeirans
	[suβejˈɾa]	[suβejˈɾas]
Femenin	sobeirana	sobeiranas
	[suβejˈɾano]	[suβejˈɾanos]

sobeiran masculin

1. Persona o collectivat qu'a l'autoritat suprèma dins un estat.

Variantas dialectalas

• sobiran (gascon)

Traduccions

alemand: Souverän (de) anglés: sovereign (en) catalan: sobirà (ca)

espanhòl: soberano (es) francés: souverain (fr) italian: sovrano (it)

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	sobeiran	sobeirans
	[suβejˈɾa]	[suβejˈɾas]
Femenin	sobeirana	sobeiranas
	[suβejˈɾano]	[suβejˈɾanos]

sobeiran masculin

1. Qu'a l'autoritat suprèma.
2. Se ditz d'un estat que lo govèrn es pas somés a una autra autoritat.
3. Superior.

Derivats

• sobeiranament
• sobeiranetat

Variantas dialectalas

• sobiran (gascon)

Traduccions

alemand: souverän (de) anglés: sovereign (en) catalan: sobirà (ca)

espanhòl: soberano (es) francés: souverain (fr) italian: sovrano (it)