sporcare

Italian

Etimologia

Del latin spurcāre.

Prononciacion

[spor'kare]

Sillabas

spor | ca | re (3)

Vèrb

sporcare

Traduccions

• embrutar ^(oc)

Conjugason

    conjugason

		simple			compausat
infinitiu		sporcare			avere sporcato
gerondiu		sporcando			emplegar lo gerondiu de avere amb sporcato
participi present		sporcante
participi passat		sporcato
persona		singular			plural
		primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
indicatiu		io	tu	lui/lei	noi	voi	essi/esse
tempses simples	present	sporco	sporci	sporca	sporciamo	sporcate	sporcano
	imperfach/imperfait	sporcavo	sporcavi	sporcava	sporcavamo	sporcavate	sporcavano
	passat simple	sporcai	sporcasti	sporcò	sporcammo	sporcaste	sporcarono
	futur	sporcerò	sporcerai	sporcerà	sporceremo	sporcerete	sporceranno
	condicional	sporcerei	sporceresti	sporcerebbe	sporceremmo	sporcereste	sporcerebbero
tempses compausats	perfach/perfait	Emplegar lo present de avere amb lo participi passat
	pluperfect	Emplegar l'imperfach/imperfait de avere amb lo participi passat
	passat anterior	Emplegar lo preterit de avere amb lo participi passat
	futur perfièch	Emplegar lo futur de avere amb lo participi passat
	condicional passat	Emplegar lo condicional de avere amb lo participi passat
subjontiu		che io	che tu	che lui/che lei	che noi	che voi	che essi/che esse
tempses simples	present	sporci	sporci	sporci	sporciamo	sporciate	sporcino
	imperfach/imperfait	sporcassi	sporcassi	sporcasse	sporcassimo	sporcaste	sporcassero
tempses compausats	passat	Emplegar lo subjontiu present de avere amb lo participi passat
	pluperfect	Emplegar lo subjontiu imperfach de avere amb lo participi passat
imperatiu		-	tu	lui/lei	noi	voi	essi/esse
			sporca	sporci	sporciamo	sporcate	sporcino