tisana

Occitan

Etimologia

Del latin tisana, ptisana, del grèc ancian πτισάνη (ptisánê) « bolhaca d'òrdi ».

Prononciacion

/tiˈzano/, /tiˈzano/

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
tisana	tisanas
[tiˈzano]	[tiˈzanos]

tisana femenin

1. Bevenda medicamentosa obtenguda per l'infusion o la decoccion de plantas sècas, sovent medicinalas.
   • Que bevi ua tisana entà dromir.

Derivats

• tisanejar
• tisanèra (gascon)

Traduccions

anglés: herb tea (en), herbal tea (en) basc: tisana (eu), egoskin (eu) catalan: tisana (ca) femenin

espanhòl: infusión (es) femenin, tisana (es) femenin francés: tisane (fr) femenin italian: tisana (it) femenin

Referéncias

• https://www.locongres.org

Catalan

Etimologia

Del latin tisana, ptisana, del grèc ancian πτισάνη (ptisánê) « bolhaca d'òrdi ».

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « tisana »

Prononciacion

/tiˈzanə/, /tiˈzanə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tisana	tisanes
[tiˈzanə]	[tiˈzanəs]

tisana femenin

1. Tisana.

Italian

Etimologia

Del latin tisana, ptisana, del grèc ancian πτισάνη (ptisánê) « bolhaca d'òrdi ».

Prononciacion

/tiˈzana/, /tiˈzana/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tisana	tisane
[tiˈzana]	[tiˈzane]

tisana femenin

1. Tisana.