tornejaire

Occitan

Etimologia

Del latin tornare (« tournejar »), « faiçonar al torn » amb lo sufixe -aire

Prononciacion

/tuɾne'd͡ʒaire/, /tuɾne'd͡ʒaire/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tornejaire	tornejaires
[tuɾne'd͡ʒaire]	[tuɾne'd͡ʒaires]

tornajaire masculin, (femenin: tornejaira)

1. Campion de torneg.
2. òme que trabalha a un torn.

Sinonims

• tornièr

Traduccions

òme que trabalha amb un torn
alemand: Drechsler (de) anglés: turner (en) basc: catalan: torner (ca)	espanhòl: tornero (es) francés: tourneur (fr) italian: tornitore (it) portugués: torneiro (pt)