trofèu
Occitan
Etimologia
Del latin trophaeum.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /tɾuˈfɛw/
- provençau /tʀuˈfɛw/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| trofèu | trofèus |
| [tɾuˈfɛw] | [tɾuˈfɛws] |
trofèu masculin
.jpg)
- (Antiquitat) Despolha d’un enemic vencut, qu’òm penjava mai sovent sus un tronc d’arbre esbrancat.
- Assemblatge d’armas, de bandièras, plan dispausat, per gardar viva la memòria d’una victòria, d’una conquista.
- Partidas dels rèstes d'un animal tuat a la caça arrengar en ornament.
- (Art) Ornament representant un assemblatge de diferents objèctes utilizats dins una sciéncia o dins un art, que ne representant los atributs.
- (Espòrt) Prèmi donat al venceire d'una competicion esportiva.
- Un objècte, generalement una estatueta, una copa o un bloquièr, decernit pel succès d'un concors o un eveniment especial.