vergonhós

Occitan

Etimologia

De vergonha.

Prononciacion

[berγu'ɲus]

França (Bearn) : escotar « vergonhós »

Sillabas

ver | go | nhós (3)

Adjectiu

vergonhós masculin (femenin -osa)

1. Que causa de vergonha.
2. Que sent de vergonha.

Ricard èra moquet, un pauc vergonhós

(Joan Frederic Brun, "Setembralas")

Antonims

• desvergonhat -ada [2]

Traduccions

alemand: anglés: shameful (en) [1], ashamed (en) [2] basc: catalan: vergonyós (ca) chèc: danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: vergonzoso (es) [1], avergonzado (es) [2] esperanto: estonian: finlandés: francés: honteux (fr)

ido: indonesian: islandés: italian: vergognoso (it) leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: sicilian: virgugnusu (scn) suedés: turc: ucraïnian: