vertadièr

Occitan

Etimologia

Bastit a partir de vertat, amb lo sufix -ièr.

Prononciacion

/beɾtaˈðjɛ/, /beɾtaˈðjɛ/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « vertadièr »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vertadièr	vertadièrs
	[beɾtaˈðjɛ]	[beɾtaˈðjɛs]
Femenin	vertadièra	vertadièras
	[beɾtaˈðjɛɾo]	[beɾtaˈðjɛɾos]

vertadièr masculin

1. Qu'es confòrme a la vertat.

Variantas dialectalas

• vertadèr (gascon)

Traduccions

alemand: wahr (de) anglés: true (en) catalan: vertader (ca), veritable (ca) espanhòl: verdadero (es)

francés: vrai (fr), véritable (fr) italian: vero (it) sicilian: veru (scn)