vexatòri

Occitan

Etimologia

Del latin vexatorius.

Prononciacion

lengadocian /bet͡saˈtɔɾi/, /bet͡saˈtɔɾi/

gascon /beksaˈtɔɾi/, /beksaˈtɔɾi/

provençau /veksaˈtɔʀi/, /veksaˈtɔʀi/

Sillabas

vex|a|tò|ri

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vexatòri	vexatòris
	[vexairises]	[bet͡saˈtɔɾjo̞]
Femenin	vexatòria	vexatòrias
	[bet͡saˈtɔɾi]	[bet͡saˈtɔɾis]

vexatòri

1. Se ditz d’una institucion, d'una mesura, d'un biais de far, etc., que vèxa.

Traduccions

alemand: schikanös (de) anglés: vexatious (en) basc: catalan: vexatori (ca)

espanhòl: vejatorio (es) francés: vexatoire (fr) italian: vessatorio (it) portugués: vexatório (pt)