èsser

Occitan

Etimologia

Del latin vulg.essere, del latin class. esse.

Prononciacion

['ɛse]

Vèrb

èsser

1. Existir.
2. Demorar dins un luòc per qualqu'un o quicòm a un moment determinat.

Sinonims

• èstre
• estar

Reviradas

afrikaans : wees breton : bezañ basc : catalan : ésser (ca), ser (ca), estar (ca) chèc: být (cs) alemand : sein anglés : be espanhòl : ser, estar finlandés : francés : être indi :

indonesian : irlandés : italian : essere (it), stare (it) neerlandés : zijn norvegian : portugués : ser, estar romanés: a fi (ro) sicilian : èssiri, stari

Conjugason

• Lengadocian

Formas impersonalas
Infinitiu		èsser
Gerondiu		en essent
Participi passat		estat/estada
Formas personalas
nombre		singular			plural
persona		primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
Indicatiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		soi	siás /sès/ ès	es	sèm	sètz	son
Imperfait		èri	èras	èra	erèm	erètz	èron
Preterit		foguèri	foguères	foguèt	foguèrem	foguèretz	foguèron
Futur		serai	seràs	serà	serem	seretz	seràn
Condicional		seriái	seriás	seriá	seriam	seriatz	serián
Subjonctiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		siái	siás	siá	siam	siatz	sián
imperfait		foguèssi	foguèsses	foaguès/èsse	foguèssem	foguèssetz	foguèsson
Imperatiu		-	tu	-	nosautres nosautras	vosautres vosautras	-
Present			siá		siam	siatz