blau

Occitan

Etimologia

(Adjectiu, Nom) De l’ancian alemand naut blao (« blau »). Es etimologicament ligat a « blanc » e « blond ».

Lo mot es eissit de l’indo-europèu comun *bhleg- (« brilhar », que lo *bh a de còps evoluat en f e es a l’origina de mots coma « fólzer » (del latin fulgur) o « flama » (del latin flamma - de flag-ma).^[1]

Adjectiu

	Singular	Plural
Masculin	blau [bl], /bl/	blaus [bl], /bl/
Femenin	blava [bl], /bl/	blavas [bl], /bl/

blau masculin (femenin: blava)

De la color del cèl en plen jorn quand es desgatjat, e que correspond a una longor d’onda d’aperaqui 470 nm.

Lo cèl es blau, mas pòt virar al roge quand ven lo ser.
De la color que cèrtas sangfoison o cèrtas contusions fan prendre a la pèl.

Quand la sang li pòrta al cap, se fa tot blau.

L’endrech de la contusion es encara blau.
(Per metonimia) Pauc cuèch, en parlant de carn.

Se m’a servit un estèc blau.
Vivament suspres de quicòm.

N'èri complètament blau.
Nòble (dins la locucion aver la sang blava).

Tot lo monde pòt pas aver de sang blava.

Sinonims

Color (1) :

azur

Leugièrament cuèch (2) :

sagnós

Mots aparentats

Derivats

Reviradas

Color (1) :

afrikaans: blou ^(af)*
albanés: kaltërt ^(sq)*
alemand: blau ^(de)
anglés: blue ^(en)
Modèl:angv1 : blew ^(ang)*, blu ^(ang)*
basc: urdin ^(eu)*
breton: glas ^(br)*
bulgar: син ^(bg) masculin
catalan: blau ^(ca) masculin, blava ^(ca)* femenin
chinés: 蓝 ^(zh)*
corean: 푸른 ^(ko)*
danés: blå ^(da)*
espanhòl: azul ^(es) ; celeste ^(es) (bleu clair)
esperanto: blua ^(eo)*
estonian: sinine ^(et)
finlandés: sininen ^(fi)
francés: bleu ^(fr)
frison: blau ^(fy)*
feroés: bláur ^(fo)*
irlandés: gorm ^(ga)*
gaelic escocés: gorm ^(gd)*
georgian: ლურჯი ^(ka)*
grèc: μπλε ^(el) (mple), γαλάζιος ^(el) (galázios), γαλανός ^(el) (galanós)
Modèl:guv1: નીલો ^(gu)
ebrèu: כחול ^(he)*
indi: नीला ^(hi)
Modèl:hmnv1: xiav ^(hmn)*
ongrés: kék ^(hu)
ido: blua ^(io)

indonesian: biru ^(id)*
islandés: blár ^(is)
italian: blu ^(it) (blau fosc) ; azzurro ^(it) (blau clar)
Modèl:rwv1: bogobogo ^(rw)
japonés: 青い ^(ja)
curd: şîn ^(ku)
latin: caerulus ^(la)*
macedonian: сина ^(mk)*
malés: biru ^(ms)*
Modèl:yuav1: ya’ax ^(yua)*
norvegian: blåfarge ^(no)*
neerlandés: blauw ^(nl) ; blauwe ^(nl)*
Modèl:ocv1: blau ^(oc)*
papiamento: blou ^(pap)*
polonés: niebieski ^(pl) ; błękit ^(pl)* (bleu ciel)
portugués: azúl ^(pt), azul ^(pt) (au Brésil)
romanés: albastru ^(ro)
rus: синий ^(ru) ; голубой ^(ru) (bleu clair)
sèrbi: plava ^(sr)*
sicilian: blu ^(scn) (blau fosc) ; azzurru ^(scn) (blau clar), azzolu ^(scn)
eslovac: belasý ^(sk)*, modrý ^(sk)*
suedés: blå ^(sv)
tagàlog: asúl ^(tl)*, bugháw ^(tl)*
chèc: modrý ^(cs)*
chechèn: сийна ^(ce)*
tok pisin: blu ^(tpi)*
turc: mavi ^(tr)
vietnamian: xanh ^(vi) (blau o verd) ; xanh lam ^(vi)* ; màu xanh ^(vi)*

Leugièrament cuèch (2) :

anglés : rare ^(en) ; underdone ^(en)
francés : bleu ^(fr)

Iponimes

Color (1) :

Nom comun

Singular	Plural
blau [blø], /blø/	blaus [bløs], /bløs/

blau masculin

Color blava (vejatz l’adjectiu).

Dins aquesta òbra, a utilizat un blau dels mai agradables.

Aquesta dròlla a los uèlhs d’un blau fòrt pregond.

Blau clar o blau escur.

Ténher de blau.

Una part de blau d’Auvèrnha. (2)
(Per metonimia) Famille de formatges que la pasta conten de campairòls formant de venas de color blava.

Lo blau sembla al ròcafòrt.
Persona vestida d'un unifòrm blau, vestida de blau.
1. Equipa nacionala de fotbòl francesa.
  
  Anatz los Blaus !
Persona sens experiéncia, novici.

Als ancians lor agrada picanhar los blaus.
1. (Militar) (Familiar) Jove soldat sens experiéncia.
  
  Aqueste soldat èra un vertadièr blau.
(Per metonimia) Equimòsi, resultat d’un tust sus una region del còs uman, condusent a l’aparicion d’una color blavenca.

Es tombat, e ara a un blau.