ària

Occitan

Etimologia

Del latin aerea o del calabrés àrjë o de l'italian aria.

Prononciacion

[ˈarjo]

Sillabas

à | ria (2)

Nom comun

ària femenin (gardiòl)

1. Mescla de gases constitutius de los jaces basses de l'atmosfèra terrèstra.

Variantas dialectalas

• aire

Traduccions

alemand: Luft (de) anglés: air (en) catalan: aire (ca) chèc: vzduch (cs) [1] espanhòl: aire (es) esperanto: finlandés: francés: air (fr)

indonesian: islandés: italian: aria (it) neerlandés: polonés: portugués: romanés: aer (ro) [1] sicilian: ariu (scn) suedés: ucraïnian: