òcre

Veire tanben : ocre

Occitan

Etimologia

Del latin ochra, del grèc ancian ὤχρα, ốkhra de ὠχρός, ôkhrós jaune.

Prononciacion

/ˈɔkɾe/, /ˈɔkɾe/, provençau /ˈɔkʀe/, /ˈɔkʀe/ França (Bearn) : escotar « òcre »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	òcre	òcres
	[ˈɔkɾe]	[ˈɔkɾes]
Femenin	òcra	òcras
	[ˈɔkɾo̞]	[ˈɔkɾo̞s]

òcre

1. Color d'un maurèl jaunenc o rojenc.

Traduccions

alemand: Ocker (de) anglés: ochre (en), ocher (en) basc: catalan: ocre (ca)

espanhòl: ocre (es) francés: ocre (fr) italian: ocra (it) portugués: ocre (pt), ocra (pt)