òcra

Occitan

Etimologia

Del latin ochra, del grèc ancian ὤχρα, ốkhra de ὠχρός, ôkhrós jaune.

Prononciacion

/ˈɔkɾo̞/, /ˈɔkɾo̞/, provençau /ˈɔkʀə/, /ˈɔkʀə/

França (Bearn) : escotar « òcra »

Òcras de Rustèu.

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
òcra	òcras
[ˈɔkɾo̞]	[ˈɔkɾo̞s]

òcra femenin

1. Argila gresca de color jauna, roja o maurèla segon los oxids que conten, coma l’idroxid de fèrre e de còps d’oxid de manganès.
2. colorant a base d’argila.

Traduccions

alemand: Ocker (de) anglés: ochre (en), ocher (en) basc: catalan: ocre (ca)

espanhòl: ocre (es) francés: ocre (fr) italian: ocra (it) portugués: ocre (pt), ocra (pt)

Forma d'adjectiu

òcra

1. Femenin singular de òcre