Filistèu

Veire tanben : filistèu

Occitan

Etimologia

Del latin Philistini del latin classic Palaestinus, (de Palaestina), pòble de la broa cananèa.

Prononciacion

/filisˈtɛw/, /filisˈtɛw/

Sillabas

Fi|lis|tèu

Nom pròpri

Declinason
Singular	Plural
Filistèu	Filistèus
[filisˈtɛw]	[filisˈtɛws]

Filistèu masculin, (equivalent femenin: Filistèa)

1. (Bíblia) Un dels cinc «pòbles de la mar» qu'ensajèt d’envasir Egipte en 1175 AbC e qu'ocupava la region costièra deˋPalestina.

Traduccions

alemand: Philister (de) basc: anglés: Philistine (en) catalan: Filisteu (ca)

espanhòl: Filisteo (es) francés: Philistin (fr) italian: Filisteo (it) portugués: Filisteu (pt)