absurd

Occitan

Etimologia

Del latin « discordant, absurd ».

Prononciacion

lengadocian /apˈsyɾt/, /apˈsyɾt/, /abˈsyɾt/, /abˈsyɾt/

gascon /abˈsyɾt/, /abˈsyɾt/

provençau /abˈsyʀ/, /abˈsyʀ/

França (Bearn) : escotar « absurd »

Sillabas

ab|surd

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	absurd	absurds
	[abˈsyɾt]	[abˈsyɾts]
Femenin	absurda	absurdas
	[abˈsyɾðo̞]	[abˈsyɾðo̞s]

absurd

1. Contrari a la rason, al sent comun.

   Coma lei conoisserem jamai, afortirem que sei reglas son sacradas ò ben absurdas. «Pantòri», (Romieg Jumèu)

2. (per extension) Que manca de sens, que manca de finalitat.

   Foguèt estonat de constatar que sentissiá pas a mòrt. Se'n volguèt còpsec d'aver fach aquèl gèst. Èra un movement d'ont mai absurd qu'Isarn sabiá pas se la mòrt sentissiá a quicòm. «La venjança de N'isarn Cassanha», (Sèrgi Viaule)

Variantas dialectalas

• absurde

Sinonims

• aberrant
• dessenat
• innocent
• caluc

Derivats

• absurdament

Parents

• absurditat

Traduccions

alemand: absurd (de) anglés: absurd (en) basc: zentzugabe (eu) catalan: absurd (ca)

espanhòl: absurdo (es) francés: absurde (fr) italian: assurdo (it) portugués: absurdo (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
absurd	absurds
[abˈsyɾt]	[abˈsyɾðo̞s]

absurd masculin

1. Causa absurda
   • L'illusion, necessària per èsser pas completament desesperats. Amai, o cresi, seràn forçats de s'estabosir de contunh, per sentir pas l’absurd los menar cada jorn pel nas. «La nuèit folzejada», (Franc Bardòu)

Variantas dialectalas

• absurde

Sinonims

• absuditat

Alemand

Etimologia

Del latin absurdus « discordant, absurd ».

Prononciacion

/apˈzʊʁt/, /apˈzʊʁt/

Sillabas

ab|surd

Adjectiu

absurd

1. absurd ^(de)

Anglés

Etimologia

Del francés absurde pel latin absurdus « discordant, absurd ».

Prononciacion

General /əbˈsɜːd/, /əbˈsɜːd/, /əbˈzɜː/, /əbˈzɜː/

America /æbˈsɝd/, /æbˈsɝd/, /æbˈzɝd/, /æbˈzɝd/, /əbˈsɝd/, /əbˈsɝd/, /əbˈzɝd/, /əbˈzɝd/

Sillabas

ab|surd

Adjectiu

absurd

1. absurd ^(oc)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
absurd	absurds

absurd

1. absurd ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del latin absurdus « discordant, absurd ».

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « absurd »

Prononciacion

Balearic /əpˈsuɾt/, /əpˈsuɾt/, Central /əpˈsurt/, /əpˈsurt/, Valencian /apˈsuɾt/, /apˈsuɾt/

Sillabas

ab|surd

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	absurd	absurds
Femenin	absurda	absurdes

absurd

1. absurd ^(oc)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
absurd	absurds

absurd

1. absurd ^(oc)