adorator

Occitan

Etimologia

Del latin eclesiastic adorator.

Prononciacion

lengadocian, gascon /aðuɾaˈtu/, /aðuɾaˈtu/

provençau /aduʀaˈtu/, /aduʀaˈtu/

Sillabas

a|do|ra|tor

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
adorator	adorators
[aðuɾaˈtu]	[aðuɾaˈtu]

adorator masculin, (femenin: adoratora / adoratritz)

1. (religion) Aquel qu'adòra una divinitat.
2. (Per iperbòla) Aquel qu'a una estima extraordinària, e qu'admira en tot aquela persona.

Variantas dialectalas

• adorador
• adoraire

Traduccions

alemand: Verehrer (de) masculin, Anbeter (de) masculin, Bewunderer (de) masculin anglés: worshipper (en), adorer (en), votary (en) basc: catalan: adorador (ca) masculin

espanhòl: adorador (es) masculin francés: adorateur (fr) masculin italian: adoratore (it) masculin portugués: adorador (pt) masculin

Adjectiu

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	adorator	adorators
Femenin	adoratora	adoratoras

Declinason
Dialècte : lengadocian e provençau
	Singular	Plural
Masculin	adorator	adorators
Femenin	adoratritz	adoratrises

adorador

1. Qu'adora, que pòrta una adoracion.