adreçar

Occitan

Etimologia

De a- e dreçar.

Prononciacion

/aðɾeˈsa/, /aðɾeˈsa/

França (Bearn) : escotar « adreçar »

Sillabas

a | dre | çar

Vèrb

adreçar

1. Enviar directament a qualqu'un en un luòc.

s'adreçar

1. Comunicar directament amb qualqu'un per la paraula o per escrit.

Variantas dialectalas

• adreiçar

Traduccions

anglés: to direct (en), address (en) catalan: adreçar (ca)

francés: adresser (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	adreçar
Gerondiu	adreçant
Participi passat
	singular			plural
masculin	adreçat			adreçats
femenin	adreçada			adreçadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	adreci adrece	adreças	adreça	adreçam	adreçatz	adreçan
Imperfach	adreçavi	adreçavas	adreçava	adreçàvem	adreçàvetz	adreçavan
Preterit	adrecèri	adrecères	adrecèt	adrecèrem	adrecèretz	adrecèron
Futur	adreçarai	adreçaràs	adreçarà	adreçarem	adreçaretz	adreçaràn
Condicional	adreçariái	adreçariás	adreçariá	adreçariam	adreçariatz	adreçarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	adrece	adreces	adrece	adrecem	adrecetz	adrecen
Imperfach	adrecèssi	adrecèsses	adrecès adrecèsse	adrecèssem	adrecèssetz	adrecèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	adreça !	—	adrecem !	adreçatz !	—
Negatiu	—	adreces pas !	—	adrecem pas !	adrecetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

De a- e dreçar.

Prononciacion

/əðɾəˈsa/, /əðɾəˈsa/ (oriental), /aðɾeˈsa/, /aðɾeˈsa/ (nòrd-occidental), /aðɾeˈsaɾ/, /aðɾeˈsaɾ/ (valencian)

Espanha (Barcelona) : escotar « adreçar »

Vèrb

adreçar

1. Adreçar.

s'adreçar

1. S'adreçar.