adultère

Occitan

Etimologia

Del latin adulter.

Prononciacion

lengadocian, gascon /aðylˈtɛɾe/, /aðylˈtɛɾe/

provençau /adylˈtɛʀe/, /adylˈtɛʀe/

Sillabas

a|dul|tè|re

Adjectiu

adultère (lengadocian) , (gascon)

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	adultère	adultères
	[aðylˈtɛɾe]	[aðylˈtɛɾes]
Femenin	adultèra	adultèras
	[aðylˈtɛɾo̞]	[aðylˈtɛɾo̞s]

1. Qualifica un persona maridada qu'a de relacions sexualas fòra maridatge, que comet l'adultèri.

Variantas dialectalas

• adultèr (lengadocian)
• adulter / adultere (proveçau)

Parents

• adulterar
• adultèri
• adulterin

Traduccions

alemand: ehebrecherisch (de) anglés: adulterous (en) basc: catalan: adúlter (ca)

espanhòl: adúltero (es) francés: adultère (fr) italian: adultero (it) portugués: adultéro (pt)

Forma de vèrb

adultère

1. Primiera persona del singular del present del subjontiu de adulterar
2. Tresena persona del singular del present del subjontiu de adulterar

Francés

Etimologia

Del latin adulter.

Prononciacion

/adyltɛʁ/, /adyltɛʁ/

Sillabas

a|dul|tère

Adjectiu

adultère masculin o femenin, (plurals: adultères)

1. adultère ^(oc)

Nom comun

adultère masculin

Declinason
Singular	Plural
adultère	adultères
[adyltɛʁ]

1. adultèri ^(oc)

Forma de vèrb

adultère

1. Primiera persona del singular del present de l'indicatiu de adultérer
2. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de adultérer
3. Primiera persona del singular del present del subjontiu de adultérer
4. Tresena persona del singular del present del subjontiu de adultérer
5. Segonda persona del singular de l'imperatiu de adultérer