agach
Occitan
Etimologia
Del vèrb agachar
Prononciacion
- /aˈɣat͡ʃ/
- França (Bearn) - Lengadocian : escotar « agach »
Sillabas
a|gach
Nom comun
agach masculin
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| agach | agaches |
| [aˈɣat͡ʃ] | [aˈɣat͡ʃes] |
- Accion d'agachar: biaia de dirigir los uèlhs cap a quicòm per veire.
- Joan ensaja de seguir la demonstracion mas, coma una gulha d'imant, son agach se pòrta regularament sus Silveta, sus sa cara doça qu'endevina dejós lo pel boclat qu'un rai de solelh fa mai rossèl. «Joan Delcaire» (Cristian Laus)
- Expression dels uèlhs, que rebat los sentiments, los estats d’arma de la persona qu'agacha.
- Lo trapèt segut sul selon, immobil, l’agach vuèg, coma una estatua abandonada dins un ostal inocupat. «Delà la mar» (Sèrgi Gairal)
- (figurat) Consideracion per quicòm, qualqu'un de per l'atencion, de par la pensada.