alternar

Occitan

Etimologia

Del latin alternatum de alternare (« alternr »), de alter (« autre »).

Prononciacion

/al.teɾ.'na/, /al.teɾ.'na/

Sillabas

al | ter | nar

Nom comun

alternar (intransitiu)

1. Far successivament e a cadun son torn una meteissa causa en parlant de doas personas.
2. Se succedir a cadun son torn amb regularitat, pel objècte.

alternar (transitiu)

1. (Agricultura) Far produire a un camp en seguida un còp de cerealas e lo seguent de pasturas.
2. (Agricultura) Utilizar dins una mèsma sason o sus diferentas annadas en rotacion de fitosanitaris diferents per que torne pas lo parasitas resistants.

Traduccions

alemand: sich ablösen (de) alternieren (en) wechseln (en) anglés: alternate (en) catalan: alternar (ca) espanhòl: alternar (es)

francés: alterner (fr) italian: alternato (it) portugués: alternar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	alternar
Gerondiu	alternant
Participi passat
	singular			plural
masculin	alternat			alternats
femenin	alternada			alternadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	alterni alterne	alternas	alterna	alternam	alternatz	alternan
Imperfach	alternavi	alternavas	alternava	alternàvem	alternàvetz	alternavan
Preterit	alternèri	alternères	alternèt	alternèrem	alternèretz	alternèron
Futur	alternarai	alternaràs	alternarà	alternarem	alternaretz	alternaràn
Condicional	alternariái	alternariás	alternariá	alternariam	alternariatz	alternarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	alterne	alternes	alterne	alternem	alternetz	alternen
Imperfach	alternèssi	alternèsses	alternès alternèsse	alternèssem	alternèssetz	alternèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	alterna !	—	alternem !	alternatz !	—
Negatiu	—	alternes pas !	—	alternem pas !	alternetz pas !	—
Nòtas

Gascon

Infinitiu	alternar
Gerondiu	alternant
Participi passat
	singular			plural
masculin	alternat			alternats
femenin	alternada			alternadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	alterni	alternas	alterna	alternam	alternatz	alternan
Imperfach	alternavi	alternavas	alternava	alternàvam	alternàvatz	alternavan
Preterit	alternèi	alternès	alternè	alternèm	alternètz	alternèn
Futur	alternarèi	alternaràs	alternarà	alternaram	alternaratz	alternaràn
Condicional	alternarí	alternarés	alternaré	alternarem	alternaretz	alternarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	alterni	alternes	alterne	alternem	alternetz	alternen
Imperfach	alternèssi	alternèsses	alternèsse	alternèssem	alternèssetz	alternèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	alterna !	—	alternem !	alternatz !	—
Negatiu	—	ne alternes pas !	—	ne alternem pas !	ne alternetz pas !	—

Lemosin

Infinitiu	alternar
Gerondiu	alternant
Participi passat
	singular			plural
masculin	alternat			alternats
femenin	alternada			alternadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	alterne	alternas	alterna	alternam	alternatz	alternan alternen
Imperfach	alternava	alternavas alternaves	alternava	alternavam alternavem	alternavatz alternavetz	alternavan alternaven
Preterit	alternei	alterneras alterneres	alternet	alterneram alternerem	alterneratz alterneretz	alterneren
Futur	alternarai	alternaras	alternará	alternarem	alternaretz	alternaran
Condicional	alternariá	alternarias	alternariá	alternariam	alternariatz	alternarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	alterne	alternes	alterne	alternem	alternetz	alternen
Imperfach	alternessa	alternessas	alternessa	alternessam alternessem	alternessatz	alternessan alternessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	alterna !	—	alternam !	alternatz !	—
Negatiu	—	alternas pas !	—	alternam pas !	alternatz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin alternatum de alternare (« alternr »), de alter (« autre »).

Prononciacion

Oriental: /əɫ.tərˈna/

Occidental: nord-occidental /aɫ.terˈna/, valencià /aɫ.teɾˈnaɾ/

Espanha (Barcelona) : escotar « alternar »

Sillabas

al | ter | nar

Nom comun

alternar

1. Far successivament e a cadun son torn una meteissa causa en parlant de doas personas.
2. Se succedir a cadun son torn amb regularitat, pel objècte.

Espanhòl

Etimologia

Del latin alternatum de alternare (« alternr »), de alter (« autre »).

Prononciacion

[?]

escotar « alternar »

Sillabas

al | ter | nar

Nom comun

alternar

1. Far successivament e a cadun son torn una meteissa causa en parlant de doas personas.
2. Se succedir a cadun son torn amb regularitat, pel objècte.

Italian

Etimologia

Del latin alternatum de alternare (« alternr »), de alter (« autre »).

Prononciacion

[?]

Sillabas

al | ter | nar

Nom comun

alternar

1. Far successivament e a cadun son torn una meteissa causa en parlant de doas personas.
2. Se succedir a cadun son torn amb regularitat, pel objècte.

Portugués

Etimologia

Del latin alternatum de alternare (« alternr »), de alter (« autre »).

Prononciacion

[?]

Sillabas

al | ter | nar

Nom comun

alternar

1. Far successivament e a cadun son torn una meteissa causa en parlant de doas personas.
2. Se succedir a cadun son torn amb regularitat, pel objècte.