amargant

Occitan

Etimologia

Derivat del latin amārum.

Prononciacion

lengadocian /amaɾˈɣan/, /amaɾˈɣan/

provençau /amaʀˈgãⁿ/, /amaʀˈgãⁿ/

França (Bearn) : escotar « amargant »

Sillabas

a|mar|gant

Adjectiu

amargant

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	amargant	amargants
	[amaɾˈɣant]	[amaɾˈɣants]
Femenin	amarganta	amargantas
	[amaɾˈɣanto̞]	[amaɾˈɣanto̞s]

1. De sabor desagradiva, qu'a pas de sucre.

Sinonims

• amar

Derivats

• amargantor
• amargar
• amarguejar

Traduccions

anglés: bitter (en) afrikaans: basc: catalan: amarg (ca), amargant (ca) alemand: espanhòl: amargo (es) finlandés: francés: amer (fr) indi: ongrés:

indonesian: gaelic irlandés: italian: amaro (it) norvegian: portugués: amargo (pt) romanés: sicilian: amaru (scn) suedés: ucraïnian:

Forma de vèrb

amargant

1. participi present de amargar.

Catalan

Etimologia

Derivat del latin amārum.

Prononciacion

Oriental: central /əmərˈɡan/, /əmərˈɡan/, balear /əməɾˈɣant/, /əməɾˈɣant/, /əmərˈɣan/, /əmərˈɣan/

Occidental: nord-occidental /amarˈɣan/, /amarˈɣan/, valencian /amaɾˈɣant/, /amaɾˈɣant/, /amaɾˈɣan/, /amaɾˈɣan/

Sillabas

a|mar|gant

Adjectiu

amargant masculin o femenin, (plurals:amargants)

1. amargant ^(oc)

Forma de vèrb

amargant

1. participi present de amargar.