antiquitat

Veire tanben : Antiquitat

Occitan

Etimologia

Del latin antiquitas.

Prononciacion

/an.ti.ki'tat/, /an.ti.ki'tat/

an | ti | qui | tat (4)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
antiquitat	antiquitats
[an.ti.ki'tat]	[an.ti.ki'tats]

antiquitat masculin

1. Estat de çò qu'es antic; ancianetat.
2. Ancianatat alunhada.
3. Monument, causa que demora de l’Antiquitat.
4. Objèctes gaireben ancians.
5. (pejoratiu) anticalha, vielhariá, trast

Traduccions

alemand: Antike (de) anglés: antiquity (en) arabi: catalan: antiguitat (ca) chinés: espanhòl: antigüedad (es) francés: antiquité (fr)

grèc: αρχαιότητα (el) italian: antichità (it) neerlandés: oudheid (nl) portugués: antiguidade (pt) polonés: starożytność (pl) romanés: antichitate (ro) rus: древность (ru)