avalanca

Occitan

Etimologia

D'un tèrme alpenc d'origina pas segura del latin labes «casuda, esbodenament»

Prononciacion

lengadocian /aβaˈlanko̞/, /aβaˈlanko̞/

provençau /avaˈlãⁿkə/, /avaˈlãⁿkə/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « avalanca »

Nom comun

avalanca femenin (lengadocian) (provençau)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
avalanca	avalancas
[aβaˈlanko̞]	[aβaˈlanko̞s]

Una avalanca.

1. Massa de nèu que se destaca d'una montanha e se precipita aval amb violéncia.

Variantas dialectalas

• avalancha
• chalança
• chalancha
• lavancha
• lavanca
• lhavet

Sinonims

• lit
• eslit
• eslur
• nevèra
• glot
• lau
• laueg

Parents

• avalancada
• avalancament
• avalancar

Traduccions

alemand: Lawine (de) anglés: avalanche (en) basc: elur-jausi (eu) catalan: allau (ca) espanhòl: avalancha (es) francés: avalanche (fr) italian: valanga (it) portugués: avalanche (pt)

Forma de vèrb

avalanca

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de avalancar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de avalancar