bòrni

Occitan

Etimologia

D’origina pas segura, benlèu d’una forma adjectivala preromana indoeuropa born-io- «uèlh clòs»

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈbɔɾni/, /ˈbɔɾni/

provençau /ˈbɔʀni/, /ˈbɔʀni/

França (Bearn) : escotar « bòrni »

Sillabas

bòr|ni

Adjectiu

Declinason
Dialècte : naut lemosin
	Singular	Plural
Masculin	bòrni	bòrnis
	[ˈbɔɾni]	[ˈbɔɾnis]
Femenin	bòrnia	bòrnias
	[ˈbɔɾnjo]	[ˈbɔɾnjos]

bòrni (lengadocian) (gascon) (provençau)

1. Que ten pas qu'un uèlh valid.

Variantas dialectalas

• bòrlhe

Derivats

• aborniar
• emborniar

Traduccions

alemand: einäugig (de) anglés: one-eyed (en) basc: begi bakarreko (eu) catalan: borni (ca) espanhòl: tuerto (es) francés: borgne (fr) italian: guercio (it), orbo (it) portugués: caolho (pt)

Nom comun

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	bòrni	ˈbɔɾni
Femenin	bòrnis	ˈbɔɾnis

bòrni (lengadocian) (gascon) (provençau) ; masculin; (femenin: bòrnia)

1. Que ten pas qu'un uèlh valid.

Variantas dialectalas

• bòrlhe

Traduccions

alemand: Einäugiger (de) anglés: one-eyed (en) basc: begi bakarreko (eu) catalan: borni (ca) espanhòl: tuerto (es) francés: borgne (fr) italian: guercio (it), orbo (it) portugués: caolho (pt)

Forma de vèrb

bòrni

1. (lengadocian) , (gascon) , (provençau) primièra persona del singular del present de l'indicatiu bornar.
2. (gascon) , (provençau) primièra persona del singular del present del subjonctiu bornar.