barra

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *barra, manlevat al gallés barros « cap » e « nautor » qu'es a dire dins lo paisatge ^[1].

Prononciacion

/ˈbaro/, /ˈbaro/

França (Bearn) : escotar « barra »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
barra	barras
[ˈbaro]	[ˈbaros]

barra femenin

1. Tròç de fusta o de metal pron long, pèrga.
2. Trach de pluma.
3. Part d'un tribunal.
4. Molon de sabla, de ròcas.
5. Sèrra de forma alongada.
6. Faissa.

Derivats

• barrar

Traduccions

anglés: bar (en) catalan: barra (ca) femenin

francés: barre (fr) femenin

Referéncias

• ^[1] Xavier Delamarre, 2003, Dictionnaire de la langue gauloise, Éditions Errance.