bontat

Occitan

Etimologia

Del latin bonitas, bonitatis « bontat ».

Prononciacion

legadocian, gascon /bunˈta/, /bunˈta/

provençau /bũⁿˈta/, /bũⁿˈta/

Sillabas

bon|tat

Nom comun

bontat femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
bontat	bontats
[bunˈta]	[bunˈtas]

1. Qualitat de la persona qu'es bona per autrú, qu'es clinada a far lo ben.

Sinonims

• bravetat

Traduccions

alemand: Güte (de), Gütigkeit (de) anglés: goodness (en) basc: catalan: bondat (ca)

espanhòl: bondad (es) francés: bonté (fr) italian: bontà (it) portugués: bondade (pt)