burle

Occitan

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈbyɾle/, /ˈbyɾle/

provençau /ˈbyʀle/, /ˈbyʀle/

Forma de vèrb

burle

1. primièra persona del singular del subjontiu present de burlar.
2. tresena persona del singular del subjontiu present de burlar.

Catalan

Prononciacion

/ˈbuɾle/, /ˈbuɾle/

Forma de vèrb

burle

1. primièra persona del singular del subjontiu present de burlar.
2. tresena persona del singular del subjontiu present de burlar.

Espanhòl

Prononciacion

/ˈbuɾle/, /ˈbuɾle/

Forma de vèrb

burle

1. primièra persona del singular del subjontiu present de burlar.
2. tresena persona del singular del subjontiu present de burlar.

Francés

Etimologia

benlèu del latin burrae « necitges, fadesas »

Prononciacion

/byʁl/, /byʁl/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
burle	burles
[byʁl]

burle femenin

1. Accion de rire al prejudici de qualqu'un.
2. (Meteorologia) Vent del nòrd bufant sul Massís central.

Portugués

Prononciacion

[?]

Forma de vèrb

burle

1. primièra persona del singular del subjontiu present de burlar.
2. tresena persona del singular del subjontiu present de burlar.