cabana

Occitan

Etimologia

Del latin tardiu capanna, d'origina escura.

Prononciacion

lengadocian, gascon /kaˈβano̞/, /kaˈβano̞/

provençau /kaˈbanə/, /kaˈbanə/

França (Bearn) : escotar « cabana »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
cabana	cabanas
[kaˈβano]	[kaˈβanos]

cabana femenin (lengadocian) (gascon) (provençau)

Arbre e cabana d'òrt (Sent Martin l'Astier, Perigòrd)

1. Abitacion simpla de dimensions reduïtas bastida amb de materials leugièrs.

Variantas dialectalas

• chabana (lemosin), (auvernat), (vivaroalpenc)

Sinonims

• barraca
• casèla

Derivats

• cabanada
• cabanaire
• cabanar
• cabanariá
• cabanàs
• cabanat
• cabanatge
• cabanèl
• cabanèla
• cabanet
• cabaneta / cabanon
• cabanial
• cabanièr
• encabanar

Traduccions

alemand: Hütte (de), Häuschen (de) anglés: cabin (en), shed (en) basc: catalan: cabanya (ca), cabana (ca)

espanhòl: cabaña (es) francés: cabane (fr) italian: capanna (it) portugués: cabana (pt)

Forma de vèrb

cabana

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cabanar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cabanar

Catalan

Etimologia

Del latin tardiu capanna, d'origina escura.

Prononciacion

oriental /kəˈβanə/, /kəˈβanə/, occidental /kaˈbana/, /kaˈbana/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cabana	cabanes

cabana femenin

1. cabana ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin tardiu capanna, d'origina escura.

Prononciacion

Portugal /kɐˈbɐnɐ/, /kɐˈbɐnɐ/

Brasil /kaˈbɐ̃nɐ/, /kaˈbɐ̃nɐ/, /kaˈbənə/, /kaˈbənə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cabana	cabanas

cabana femenin

1. cabana ^(oc)

Forma d'adjectiu

cabana

1. fenenin singular de cabano