calhau

Occitan

Etimologia

De l’indoeuropean commun kal (« cal ») : peira, segon Julius Pokorny, en passar per lo gallés *caliavo- ^[1].

Prononciacion

/kaˈʎaw/, /kaˈʎaw/

França (Bearn) : escotar « calhau »

Sillabas

ca | lhau (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
calhau	calhaus
[kaˈʎaw]	[kaˈʎaws]

calhau masculin

1. Pèira de dimension pichona.

Sinonims

• ròca
• còdol

alemand: Kieselstein (de) anglés: pebble (en) basc: catalan: pedra (ca), còdol (ca)

espanhòl: piedra (es) francés: pierre (fr), caillou (fr) italian: sasso (it) portugués: seixo (pt), calhau (pt)

Referéncias

• ^[1] Pierre-Yves Lambert, 1995, La langue gauloise, 2nda edicion, edicions errance.

Portugués

Etimologia

De l’indoeuropean commun kal (« cal ») : peira, segon Julius Pokorny, en passar per lo gallés *caliavo- ^[1].

Prononciacion

/kaˈʎaw/, /kaˈʎaw/

Sillabas

ca | lhau (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
calhau	calhaus
[kaˈʎaw]	[kaˈʎawʃ]

calhau masculin

1. calhau ^(pt)