còdol

De còdols plan variats

Occitan

Etimologia

Del latin cos, cotem, amb lo sufix diminutiu -ol.

Prononciacion

/kɔˈðul/, /kɔˈðul/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « còdol »

Sillabas

cò | dol (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
còdol	còdols
[kɔˈðul]	[kɔˈðuls]

còdol masculin

1. Calhau arredondit de dimension variabla, alisat per l'accion de l'aiga e lo rotlament.

• De combas assecadas ont los rius carrejavan pas que de còdols blanquinèls. (Joan Frederic Brun, "Setembralas")

Variantas dialectalas

• còde (lengadocian), (provençal)
• rebòt (gascon)
• arrebòt (gascon)
• palet (gascon)

Traduccions

alemand: Kieselstein (de) masculin, Kiesel (de) masculin anglés: pebble (en) aragonés: ruello (an) masculin catalan: còdol (ca) masculin espanhòl: guijarro (es) masculin, canto rodado

esperanto: ŝtoneto (eo) francés: galet (fr) masculin italian: ciottolo (it) masculin ongrés: kavics (hu)

Catalan

Etimologia

Del latin cos, cotem, amb lo sufix diminutiu -ol.

Prononciacion

/ˈkɔðul/, /ˈkɔðul/

Espanha (Valéncia) : escotar « còdol »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
còdol	còdols
[ˈkɔðul]	[ˈkɔðuls]

còdol masculin

1. Còdol, calhau.