carrotatge

Occitan

Etimologia

De carrotar.

Prononciacion

lengadocian, gascon: /karuˈtad͡ʒe/, /karuˈtad͡ʒe/

lengadocian: /karuˈtat͡ʃe/, /karuˈtat͡ʃe/

provençau: /kaʀuˈtad͡ʒe/, /kaʀuˈtad͡ʒe/

Sillabas

ca|rro|ta|tge

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
carrotatge	carrotatges
[karuˈtad͡ʒe]	[karuˈtad͡ʒes]

carrotatge masculin

Realizacion d'un carrotatge

1. (botanica) Planta o ortalissa de l'espècia Daucus carota
2. (per analogia, geologia) Prelèvament de forma cilindrica.

Derivats

• carrotar
• carròta

Traduccions

alemand: Kernbohrung (de) anglés: core drilling (en) basc: catalan: extracció de mostres (ca)

espanhòl: extracción de muestras (es) francés: carottage (fr) italian: carotaggio (it) portugués: carotagem (pt)