cerumèn

Veire tanben : cerumen, cérumen

Occitan

Etimologia

Del latin medieval caerumen.

Prononciacion

/seɾyˈmɛn/, /seɾyˈmɛn/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
cerumèn	cerumèns
[seɾyˈmɛn]	[seɾyˈmɛns]

cerumèn masculin

1. Substància cerosa producha per l'aurelha.

Traduccions

alemand: Ohrenschmalz (de) neutre anglés: earwax (en), cerumen (en) catalan: cerumen (ca) masculin espanhòl: cerumen (es) masculin

francés: cérumen (fr) masculin italian: cerume (it) masculin malecit-passamaquodi: qaqalokossawon (pqm) inanimat sidamo: qonta (sid)