chucar

Occitan

Etimologia

Probablament bastit a partir de chuc.

Prononciacion

/t͡ʃyˈka/, /t͡ʃyˈka/

França (Bearn) : escotar « chucar »

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « chucar »

Sillabas

chu | car (2)

Vèrb

chucar

1. Aplicar sos pòts sus quicòm, e produire una aspiracion per ne traire un liquid.

Traduccions

alemand: saugen (de) anglés: to suck (en) catalan: xuclar (ca), xuplar (ca) espanhòl: chupar (es)

francés: sucer (fr) italian: succhiare (it) portugués: chupar (pt) sicilian: sucari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	chucar
Gerondiu	chucant
Participi passat
	singular			plural
masculin	chucat			chucats
femenin	chucada			chucadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	chuqui chuque	chucas	chuca	chucam	chucatz	chucan
Imperfach	chucavi	chucavas	chucava	chucàvem	chucàvetz	chucavan
Preterit	chuquèri	chuquères	chuquèt	chuquèrem	chuquèretz	chuquèron
Futur	chucarai	chucaràs	chucarà	chucarem	chucaretz	chucaràn
Condicional	chucariái	chucariás	chucariá	chucariam	chucariatz	chucarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	chuque	chuques	chuque	chuquem	chuquetz	chuquen
Imperfach	chuquèssi	chuquèsses	chuquès chuquèsse	chuquèssem	chuquèssetz	chuquèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	chuca !	—	chuquem !	chucatz !	—
Negatiu	—	chuques pas !	—	chuquem pas !	chuquetz pas !	—
Nòtas