cigonha

Occitan

Etimologia

Del latin cĭcōnĭa.

Prononciacion

/siˈɣuɲo/, /siˈɣuɲo/

França (Bearn) : escotar « cigonha »

Sillabas

ci | go | nha (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cigonha	cigonhas
[siˈɣuɲo]	[siˈɣuɲos]

cigonha femenin

Una cigonha

1. Ornit. Aucèl del genre Ciconia sp.
2. (tecnica) Palfèr d'un potz, d'una una pompa: caplèva.

Derivats

• cigonhar
• cigonhaire
• cigonhatge
• cigonhejar

Traduccions

Convencions internacionalas : Ciconia (conv) alemand: Storch (de) masculin anglés: stork (en) asturian: cigüeña (ast) femenin basc: amiamoko (eu), zikoin (eu) bielorús: бусел (be) masculin catalan: cigonya (ca) femenin chèc: čáp (cs) masculin espanhòl: cigüeña (es) femenin esperanto: cikonio (eo) francés: cigogne (fr) femenin italian: cicogna (it) femenin leton: stārķis (lv) neerlandés: ooievaar (nl) ongrés: gólya (hu) portugués: cegonha (pt) femenin romanés: barză (ro) ucraïnian: лелека (uk) femenin, чорногуз (uk) masculin

Forma de vèrb

cigonha

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cigonhar
2. segonda persona del singular del present de l'indicatiu de cigonhar